shit man ik kan er niet aan wennen je telkens maar als toen te kennen en nooit als nu, als tegenwoordig
nou ja, jij nu, in deze tijd wanhopig of balorig
je had je kapot gelachen je had je kapot geschaamd je had je kapot gepiekerd
net als wij nu over jou toen
was je pijn zo onzichtbaar? was je actie gerechtvaardigd? zou je het zo weer doen?
man ik mis je nog steeds zo
erg
mooie gast
en in het ochtendlicht hou ik nog steeds je asbak vast
mp
schrijft mike platenkamp. Een compleet gedicht. Die asbak in de laatste strofe is het absolute einde – een asbak waarin alles samen komt. In dit gedicht komt alles samen. Er hoeft niet meer gekort zoals bij Frans. Een echte eerlijke en waarachtige ik. Een laatste strofe die alles overstijgt – een asbak waarin hij alwin het eeuwige leven dicht. Ontroerend mooi. de winnaar. Mike platenkamp wint de wees in godsnaam eerlijk trofee op pom