<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><rss xmlns:atom='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' version='2.0'><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-3258873475500665285</atom:id><lastBuildDate>Sun, 27 Jan 2008 23:22:48 +0000</lastBuildDate><title>poezieplaats.nl/blogs/tina</title><description/><link>http://poezieplaats.nl/blogs/tina/index.htm</link><managingEditor>Mike</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>2</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-3258873475500665285.post-5282173316463668222</guid><pubDate>Sun, 27 Jan 2008 21:45:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-01-27T13:46:50.081-08:00</atom:updated><title>Op de  vleugelen van het leven...</title><description>&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;De vleugelen van het leven worden je gegeven sommigen vliegen lang ander kort de vleugels soms geknakt maar dapper door ademen hopen, dromen wensen te vroeg als het kleinste stofje ben jij weggeblazen op de wind vleugels.. veel achterlatend kostbaar geluk.. de dood onontkombaar voor jou voor mij iedereen langzaam tikken de seconden weg tik, tak dichterbij het eind wetend, niet willen voelen de dood misschien ben je bang of juist berust leven is even het wordt je gegeven waarom? zoveel verdriet antwoord op die vragen krijg je niet oneerlijk...misschien of gewoon al vastgelegd jouw levensweg deze dood kwam als een dief in de nacht wie had het verwacht je wenst op nieuwjaarsdag start het jaar met een gulle lach vol hoop en verlangen ook jij was een kind van.. een moeder van jij hebt bemint, gelachen geleden, en gestreden mijn laatste oogopslag op jouw gezicht vermoeid..anders.. vleugels van de wind jij weet waar hierna zich bevind je laatste adem uitgeblazen voetstappen meegenomen door de zee de zee die neemt en geeft zoals het leven pure natuur gaat ongestoord zijn gang afscheid... dood en leven zoveel gegeven.. kleine stofjes jij en ik dwarrelend door het leven tussen miljoenen maar allemaal met anderen doelen weer een les dat je niet oud hoeft te worden of ziek hoeft te zijn koester je geliefden zeg ze dat je van ze houdt als klein kindje geboren teder en lief zachtjes op de vleugels van de onzichtbare wind heengegaan.. rust zacht.... ~~Tina~~ &lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://poezieplaats.nl/blogs/tina/2008/01/op-de-vleugelen-van-het-leven.html</link><author>dichtmeisje</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-3258873475500665285.post-139993467849992567</guid><pubDate>Sun, 27 Jan 2008 20:23:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-01-27T12:24:50.571-08:00</atom:updated><category domain='http://www.blogger.com/atom/ns#'>gastblog</category><title>een blog voor Tina</title><description>Dit is een eerste gastblog op de domein van poezieplaats.nl&lt;br /&gt;Uw aandacht voor Tina Van der Meij.</description><link>http://poezieplaats.nl/blogs/tina/2008/01/een-blog-voor-tina.html</link><author>Mike</author></item></channel></rss>
